ŞARLO BENİM EN YAKIN KOMŞUM!..

      

     Sevgili.............!

     Şarlo yani nam-ı diğer Charlie Chaplin benim en yakın komşum olan geçmişimde iki adım geriye gidince hiç konuşmayan, bir melon şapka ve bıyık ve baston ve rengarenk siyah-beyaz durur karşımda ve hep susar…

Sessizliğime parsel parsel alan açmıştır Şarlo’nun susmaları, sonra bir bahçe inşa edersiniz o bakir sessizlikte ilk aklıma gelen kasımpatı derler  ki krizantemdir o çiçek kadim çağlarda platonik sevdalarıma öncülük etmiştir sessizlik tarlamda.

Sonra bir ses duyarım, en yakın komşumdan gelir yani geçmişimden, Şarlo seslenir en sessiz sesiyle; "Şarlo konuşmaz, Şarlo konuşursa ölür."

Çok konuşurlar, ancak suskunluğuma eşlik eden insanlar var hayatımda. İstemeyenleri hafızamdan otomatik silen bir yazılım geliştirdim.

Kendimle bütünleşmek, eğlenmek, oynaşmak istiyorum, ne çok kişinin susanı oldum ben ve  herkesin bir susanı olması gerekir…

Bazen susarak hem de kana kana susarak daha çok konuşabileceğimize inanıyorum, en kıymetli anlarımdır benim  sessizliğim ve o arada durabildiğim zamanlardır... Denemek gerek… Demlenmek gerek bir süre, sonraki konuşmaların tadı bi başka olacak…

00,35 gece yarısı haberleri Hindistan-Pakistan çatışmış  hangi taraftan olduğu önemli değil, diğer taraf öbürünün   uçağını düşürmüş ölüler varmış, şehitlik mekanizması onlar içinde çalışacak mı acaba? Bilirkişi en kalın sesi ile zaten konuşuyor. Ölüler yaralılar falan diye.

Susmaya vaktimiz yok diyorsanız! Şarlo yine konuşmadan ve filmin sonunda susarak yazdığı gibi; “gülümse, umudunu kaybetme, başaracağız” ...diyerek yine susmuş zaten..

Sonra gece yarısının kahredici sessizliğinde aklına gelir Nazım Ustanın hapiste yatacak olanlara öğüt vermesi….

………

bir de kim bilir

sevdiğin kadın seni sevmez olur,

ufak iş deme,

yemyeşil bir dal kırılmış gibi gelir.

içerdeki adama."

Suskunluğuma ortak oldunuz bir gece yarısı..

Şarlo’nun yaptığı gibi alt yazı ile sustum size..

Gece yarısını geçtik sabaha ne kaldı kapıyı açtık avluya çıktık iki adım sonrası sokak kapısı çamurlu….

Günaydın…...

(Sakip Bayhan)